Όταν οι πληγές από το παρελθόν σε σκίζουν και δε βρίσκεις το δρόμο του γυρισμού, τότε το χάος του μυαλού σου μεταμορφώνεται σε σκέψεις και αναπαραγάγει εικόνες που σου μοιάζουν. Εικόνες που εκφράζουν τα βαθύτερα θέλω σου και απαντάνε με μια φωνή σε όλα τα γιατί σου.
Και φίλτρα επίγνωσης της πραγματικότητας, που θα ήταν μίζερη, σκοτεινή και μακάβρια χωρίς τους φίλους σου...άντε και ένα μεγάλο έρωτα ( και άλλο κακό να μη μας βρει!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου